Pada tahun 2019, ketika pentadbiran negeri diterajui Warisan, Sabah telah bersetuju dengan satu pengaturan Geran Khas di bawah Perkara 112C Perlembagaan Persekutuan. Jumlah yang diterima oleh Kerajaan Persekutuan pada ketika itu bagi geran khas Sabah adalah sekitar RM53.4 juta (sebagai sebahagian daripada kitaran semakan tertentu pada masa tersebut).
Apabila ahli politik hari ini menyifatkannya sebagai satu “kesilapan”, apa yang dimaksudkan bukanlah angka itu salah dari sudut matematik, tetapi bahawa:
Sabah didakwa telah bersetuju atau menerima jumlah geran khas interim yang sangat rendah, berbanding mendesak dengan lebih tegas bagi menuntut hak perlembagaan sepenuhnya (perkongsian 40%).
Apa jua keputusan yang dibuat pada masa itu tidak mengubah kewajipan perlembagaan semasa di bawah Perkara 112C, dan juga tidak menjawab isu utama hari ini: mengapa masih tiada hasil yang jelas dan boleh dikuatkuasakan walaupun selepas bertahun-tahun rundingan, proses mahkamah, dan pelbagai pengaturan interim. Malangnya, litigasi SLS yang sedang berjalan masih tergendala dalam rayuan dan penangguhan, tanpa garis masa atau penyelesaian muktamad yang jelas. Itulah realiti semasa — tanpa mengira naratif sejarah.
Persoalan sebenar bukanlah apa yang berlaku pada tahun 2019 —tetapi mengapa, walaupun telah berlaku pertukaran kerajaan dan rundingan sejak itu, masih tiada pelaksanaan muktamad terhadap hak perlembagaan 40% Sabah sehingga hari ini.
Lebih penting lagi, ramai dalam kerajaan hari ini adalah wajah-wajah yang sama dalam sistem yang sama — cuma beroperasi di bawah logo parti yang berbeza.
Pendirian Warisan kekal jelas:Hak Sabah mesti direalisasikan sepenuhnya, bukan dikurangkan kepada angka-angka sejarah terpilih untuk serangan politik.
Sebagai rakyat Sabah, kita semua mengetahui bahawa inisiatif ini merupakan pemangkin kepada permulaan tuntutan terhadap hak perlembagaan Sabah serta kesedaran rakyat mengenai Perjanjian Malaysia sebagai asas dan rekod sejarah pembentukan Malaysia.
